Waarover het gaat:
het ondezoek spannerder dan het verhaal zelf.
Einde april 2009 ontmoet ik op een boekenbeurs in Nederland een jonge vrouw. Als ik haar vraag of ze iets specifieks zoekt, antwoordt ze dat ze een auteur zoekt die een waar gebeurd verhaal wil schrijven.
In het kort legt ze mij uit dat het gaat om een onschuldig veroordeelde. De man die Jobé heet, was tot vijftien jaar veroordeeld, maar werd na acht jaar door het hoger gerechtshof vrijgesproken. Het vonnis luidde No case.
De vrouw, een theater scenariste die ik voortaan Elf zal noemen, geeft me het email adres van Jobé en op 09 mei stuur ik hem mijn eerste bericht waarin ik mij voorstel en mijn interesse voor zijn zaak kenbaar maak. Ik laat daarin duidelijk blijken wat mijn principes zijn, vooral onderstreept door volgende zin: "Ik haat leugens en hypocresie en ik respecteer vertrouwelijkheid en het geven woord."
Het gaat om de moord op een zeer bekende dame uit de muziekwereld. Deze bejaarde vrouw verlaat korte tijd voor haar pensioensdatum haar land om rust te vinden op een paradijselijk eiland in azië. Amper een half jaar later ontmoet ze daar een landgenoot, een zelfbenoemde zakenman die haar belooft te helpen. Twee weken na hun ontmoeting, wordt ze vermoord. Twee dagen na het vinden van haar lijk, wordt Jobé aangehouden en later veroordeeld tot vijftien jaar cel.
De omstandigheden van het onderzoek, de lange voorhechtenis en de veroordeling duiden op een onrechtvaardige en mensenonterende behandeling van de zaak, waarbij de verdachte nooit de mogelijkheid heeft gekregen om zich te verdedigen. Dat brengt mij ertoe om voor Jobé een zekere sympathiegevoel te ontwikkelen daar ik onrechtvaardigheid verafschuw. Ik laat mij als een groentje door valse argumenten verblinden. Het feit dat zoveel fouten in het onderzoek werden gemaakt, dat Jobé's rechten werden geschonden, betekent nog niet dat hij onschuldig is. Het bewijst evenmin zijn schuld.
Met deze gegevens begin ik mijn eigen speurtocht naar details over de omstandigheden van het drama. Op Fairtrials vind ik een samenvatting van de zaak. Het waardeloze onderzoek dat tot de veroordeling leidde, doet me besluiten om er een verhaal over te schrijven. Dat laat ik Jobé met een kort bericht weten: 'Ik heb ondertussen opsporingswerk gedaan op internet en zo ben ik op fairtrails gekomen waar ik een samenvatting van de zaak heb kunnen lezen. Dit volstaat om jou mede te delen dat ik bereid ben met jou over een eventueel boekproject te praten.'
Nog diezelfde dag krijg ik zijn antwoord:
'Dank je voor je bericht en ik ben echt geinteresseerd om mijn levensverhaal te laten schrijven.In gedachten denk ik aan een roman of thriller maar geen ,,ik,, verhaal. Of de mensen nu denken dat ik het gedaan heb of niet, is iets waar ik zelf echt niet mee bezig ben . Heb gedurende 8 jaar een strijd gevoerd om terug vrij te komen. Ik zal je graag voorzien van informatie als antwoord op je vragen. Ik heb tijd zat om je te schrijven en ben niet afhankelijk of er al dan niet een boek komt. Het zou echter leuk zijn om iets interessants rond mijn overkomen situatie in een boek te verwerken. Het zou me helpen als jij mij je vragen gewoon een voor een opstuurt zodat ik die dan rustig kan beantwoorden. Ben recht door zee met je en zal je niet voorliegen.'
Later hebben we nog een videoconferentie en ik maak hem nogmaals mijn standpunt duidelijk. Op het ogenblik dat ik hem schuldig beoordeel of op leugens betrap, zal ik mij in geen enkel opzicht meer verplicht voelen en het verhaal op mijn manier brengen. In ieder geval spreken we nooit over een contract noch over een overeenkomst. Hij heeft een verhaal te vertellen waarover ik een boek wil schrijven. Tegenover Jobé heb ik geen enkele verplichting, maar zoiets kan men ook een gentlemens agreement noemen. Zolang beide partijen eerlijk hun verplichtingen nakomen is dat geen probleem.
Maar het zal allemaal anders verlopen als gepland. Tijdens mijn onderzoek ontdek ik dat Jobé mij in het ootje neemt en er enkel op uit is om zijn versie van het drama te publiceren om er op een een of andere manier profijt uit te slaan. Daarbij heeft hij geen enkel gewetensbezwaar om het slachtoffer door de modder te halen. Tot midden juni blijf ik overtuigd dat Jobé eerlijk spel speelt. Hij antwoordt op alle vragen of refereert naar een dagboek dat hij kort na zijn opsluiting voor zijn advocaat had geschreven en die voor zijn verdediging moest dienen. Niemand heeft er toen enige interesse voor getoond. Wil hij daarmee nu bewijzen dat het gerecht hem toen zou vrijgesproken hebben, hadden ze kennis genomen van de inhoud ervan?
Alles verloopt vlot, totdat ik op de eerste ongerijmdheden bots.
http://www.petarmolic.be
(Wordt vervolgd)
Stuur door
Dit is niet OK